Son zamanların en muallak ve üstüne en çok kakafoni yapılan konusu: estetik yaptırmak bağımlılık yapar mı?
Estetik ve bağımlılık gerçekten günümüzde sanki birbiri ardından gelen kavramlar şeklinde yorumlanıyor.
Peki ama durum böyle mi?
TDK’da bağımlılık; “Bir şeye veya bir kimseye bağlı olma durumu; tabiiyet” diye açıklanmış.
Bağımlılık çok yönlü bir konu aslında sadece bir neden çevresinde kişide bağımlılık gerçekleşmez. Çoğu zaman bağımlılığa giden yolda insan en kolay ve hızlı elde edeceği faydalar üzerinden bir iyilik hali geliştiriyorsa, bu yolu takip etmeyi seçer diye genel bir özet yapabiliriz.
O halde neden estetik uygulamalar bağımlılık yapar ya da bağımlılık yapabilir korkusu var içimizde. Bu anlamda bir insan estetik uygulamalarına bağımlı olabilir mi? Ya da estetik bağımlılık yapar mı? şeklinde iki adet önerme geliştirebiliriz. Gelin bu önermeleri birlikte inceleyelim.
İnsan estetik uygulamalara bağımlı olabilir mi?
Aslında bu biraz özgüvenimizi neyin üzerine inşa ettiğimiz özelinde açıklanabilir. Mesela bazı istatistikler göstermiş ki; güzel bir kadın ya da yakışıklı bir erkek işe alım süreçlerinde daha başarılı ya da partner bulmak, sosyal çevresinde kabul görmekte bu güzellik ve beğeni avantajlı durumda.
O zaman size şöyle bir önerme getiriyorum,
Estetik işlem sonrası danışanın bahsettiğimiz kazanımları onu, bu kazançlarını elde etme konusunda diğer her şeyden daha güçlü motive ediyor olabilir. Yani bir kadın göbeğini spor ve diyetle vermek için uğraşmaya emek harcamaya daha az motivedir onun plastik cerrahlarca kısa sürede alınıp nihai şekliyle elde ettiği kazanca kıyasla.
Hal böyle olunca insan bu kazanımları daha güçlü ve daha doyumsuz bir şekilde takip edebilir, onun için başlarken sadece basenlerindeki küçük bir fazlalık dışında bir şey düşünmeyen bir insan , estetik cerrahi işlemiyle bu basenlerinden kurtulup üstelik bu kazancın sosyal ortamda hem daha fazla beğeni ve özgüven açısından bir yukarı statüye kendisini taşıdığını görürse, basit bir akıl yürütmeyle tabii bundan sonra memesi, karnı, beli, dudağı, poposu, yüzü gelebilir ve sürekli bir estetik kazanımı da kişiyi bu işleme ve bu işlemden elde edilen sosyal kazanca odaklı bir durum yaratabilir.
Burada estetiğe bir suçlu gözüyle bakmak kolaycı bir yaklaşım olur.
Daha çok beğeni, hep daha güzel olma arayışımızın birçok nedeni var. Bu nedenlerin bir kısmı su üstünde bir kısmı da çok derinlerde onaylanma, takdir görme ya da görünür olma ihtiyacından doğabilir.
Estetik plastik cerrahinin “bağımlılık”la ilişkilendirilmesi kişilerin bu çabasının işe yarıyor olması aslında. Evet estetik plastik cerrahi gerçekten de eforla, zamanla, çabayla elde edilemeyen “güzellik, iyilik halleri”nin mimarı olabilir birçoklarımız için. Ama bu iyilik haline “bağımlılık” tamamen öznel bir durumdan ibarettir.
Kendinden memnun ve tatmin olmak duygusunu estetik cerrahi, felsefe, din, sosyal kültürel statü gibi kavramlar tanımlayamaz ve tatmin edemez. Bu kişinin kendi öz yolculuğuyla ilgilidir ve O’na özeldir.
Paradoks o dur ki, daha iyisi, daha güzeli olmaya çalışırken kendimizle ilişkimizi koparıyoruz. Dışarıdan onaylanma ve takdir görme ihtiyacımıza objektif bir gözle bakarak neyi hangi ihtiyaçtan ötürü yaptığımızı, yaptırdığımızı bilirsek estetik uygulamaları bağımlılık üzerinden değerlendirmeyiz.
Kusursuzluk ve mükemmellik arayışının bitmeyen bir tatminsizlik getireceği aşikar. Bu tatminsizliği ve memnuniyetsizliği evrendeki hiçbir şey dindiremez. Ben binlerce operasyon, uygulama yapmış bir estetik plastik cerrah olarak size bir sır vereyim; yüzünüzü gerebilir, kalçanızı dolgunlaştırabilir, karnınızı dümdüz yapabilirim. Ama sizi o bedende ve ruhta huzurlu ve kabulde, mutlu ve farkındalıklı yapamam…
Neysek O olduğumuz, O halde huzur bulduğumuz, bağımlılıklarla değil seçimlerle harekete geçtiğimiz zamanlara niyetle…
