-Öncelikle Sevgili Mehru Hanım sizin gibi kıymetli bir akademisyen ve müzisyeni köşeme konuk etmekten çok mutluyum. Biraz sizi, öğrencilik sürecinizi ve piyano ile profesyonel olarak buluşma sürecinizi ve şu anda neler yaptığınızı dinlemek isterim.
Eğitim hayatımı kısaca anlatmam gerekirse ilkokula Kültür Koleji’nde başladım, liseyi Erenköy Kız Lisesi’nde tamamlayarak İstanbul Üniversitesi Eczacılık fakültesine girdim. İlkokul üçüncü sınıfta iken İstanbul Belediye Konservatuarı’nın yetenek sınavına girdim. Annem, babamdan gizlice beni bu sınava yazdırmıştı, çünkü babam kızlarının ya doktor ya da eczacı olmasını istiyordu.
Sınav sonucunu öğrenmeden önce annem babama benim bu sınava girdiğimi ama kazanmamın çok zor olduğunu söyleyerek sonucu öğrenmesi için babamdan ricada bulundu. Babam da konservatuara gidip 600 kişi içinden 10 kişinin bu sınavı kazandığını öğrenince gurur duyarak “benim kızım alkış için doğmuş” dediğini ve ömrünün sonuna kadar da desteklediğini mutlulukla hatırlarım. Kısacası 8 yaşında Prof. Ova Sünder , Verda Ün ve Prof. Meral Yapalı gibi değerli piyanistlerle çalışarak konservatuarın yüksek kısmından mezun oldum. Aldığım bursla Salzburg’daki “Mozarteum Müzik Akademisi” ne giderek burada da değerli hocalarla çalışarak kendimi geliştirme şansını yakaladım. Yüksek lisansıma Marmara Üniversitesi’nde, Sanatta Yeterlik derecesini İTÜ Sosyal bilimler Üniversitesi’nde tamamladım. Piyanoya başladığım andan itibaren hayatımın onunla devam edeceğini biliyordum, belki de babamın ben küçükken kızının doktor veya eczacı olmasını istediği (ki babam ben konservatuara girdikten sonra asla böyle bir şey zikretmemişti) belki de bir kader beni eczacılığa yönlendirdi.
-Profesyonel müzik eğitiminizin yanı sıra eczacılık serüveninizin de olduğunu biliyorum bunu da bir dinlemek isterim.
Eczacılık Fakültesi’nde okurken bir dönem kayıt dondurup konservatuar mezuniyetime hazırlandım. Hafta sonu demeden, tatil demeden günde 5-6 saat çalışarak başarılı bir sınav verdim. Küçük yaştan itibaren çok programlı ve çok disiplinli çalışarak hep iki okulu bir arada devam ettirdim ama doğruyu söylemek gerekirse piyanoya verdiğim emek o kadar fazlaydı ki, zaten gerçek işimin bu olacağı kaçınılmazdı tabii ki değerli hocalarımın benim için güzel görüşleri beni bu konuda daha da cesaretlendirmişti. Emek verdikçe daha çok sevdim, sevdikçe daha çok emek verdim.
-Günümüzde birçok anne çocuğu için müzik eğitiminin tam zamanlı (tek branş) olarak devam etmesinden yer yer endişe duyup, “bir altın bileziğin daha olsun, müziğe de devam edersin” görüşünü savunabiliyor. Sizin bu konudaki düşünce ve fikirleriniz nelerdir?
Ben, biraz önce de anlattığım gibi iki okulu bir arada devam ettirdim. Evet ‘elinde bir altın bileziğin daha olsun’ diye şartlandırılmıştım. Ama ben de Eczacılık Fakültesi’ni isteyerek okudum. Anneler babalar çocuklarının hep daha iyi şartlarda olmasını isterler bu nedenle bazen de çocuklarını istemediği branşlarda zorlarlar. Tabii ki önüne çıkacak olan zorlukları, engelleri anlatmalılar ama son tercih onların en çok istediği mesleği seçmelerinde destek olmalılar diye düşünüyorum.
-Hem profesyonel bir müzisyen hem de bir annesiniz. Kızınız Gülru Hanım da son derece başarılı bir piyanist. Kızınızı yetiştirirken anne kimliği ile müzisyen olma kimliğini nasıl yönettiniz? Kızınızın müziğe olan ilgisini nasıl keşfettiniz ve bu keşfi profesyonel eğitime dönüştürürken siz mi ilk öğretmeniydiniz yoksa başka bir müzisyenden mi destek aldınız?
Kızım Gülru ile 4.5 – 5 yaşlarında piyano eğitimine başladık. Bu eğitime başlarken kızımın profesyonel bir piyanist olması düşüncesi aklımda yoktu. Evimizde zaten klasik müzikten başka müzik dinlenmezdi, eşim Şadi Ensari de amatör bir klasik gitar sanatçısıdır. Bu yüzden kızımızın bir müzik aleti çalması gerekiyor gibiydi sanki. Piyano ile başlasın sonra gitar çalsın düşüncesindeydim. Gülru, İstanbul Devlet Konservatuarı’nın yarı zamanlı piyano bölümü sınavına girdi. Çok değerli öğretmenlerle çalıştı, bu arada Alman Lisesi’ne girdi, dünyadaki Alman Liseleri arasında yapılan ‘Jugendmusiziert’ yarışmalarında birçok 1.lik ödülü alınca piyanoya ve müziğe daha çok bağlandı. Alman Lisesi’nden aldığı bursla Köln Hochschule de Lisansını tamamladı. Master derecesini Oda Müziği dalında aldı. Şimdi profesyonel olarak dünyanın birçok ülkesinde konser vermekte.
-Anne, müzisyen, akademisyen kimliklerinin yanı sıra müziğin profesyonel hayatta edinilmesi gereken ciddi bir disiplin olduğunu düşünürsek, bu durum kızınızla iletişiminizi anne-çocuk bağı açısından nasıl etkiledi? Birçok ünlü müzisyenin hikayesinde başarılı müzisyen olan baba-anne figürlerinin baskın karakterler olarak karşımıza çıktığını görüyoruz. Siz bu süreci nasıl idare edebildiniz? Buradan gerek müzisyen gerek bu konuda bilgi edinmek isteyen genç annelere önermek istediğiniz neler var?
Bütün bu süreçte her günümüz çok rahat geçmedi tabii. İki okulu aynı anda devam ettirmek (Konservatuar ve Alman Lisesi) çok büyük bir özveri ve disiplin işidir. Zaman zaman çatıştığımız anlarımız oldu, ben birkaç kez kendisine piyanoyu bırakmasını teklif etsem de hiçbir zaman kabul etmedi. Bazen uykusundan, bazen oyun oynamasından feragat ederek gerçekten çok çalışarak bu serüveni tamamladık. Sadece çocuğun değil, ailenin de çok disiplinli olması gerekiyor tabii. Prof. Meral Yapalı hem benim hem kızımın hocası oldu, bu yolculukta Meral hocamızın da emekleri çok fazladır. Aile, çocuk ve öğretmen üçgeni doğru bir şekilde birleşirse güzel yol alınır. Bizde de böyle oldu.
-Çocuk gelişiminde piyano eğitiminde sizin olmazsa olmaz dediğiniz bir başlangıç metodu ya da çalışması var mı?
Piyano eğitiminde kullanılacak birçok metot var. Deneyimli bir öğretmen çocuğun yaşına, anlayışına, yeteneğine göre bu metotlardan ayrı ayrı yararlanabilir. Her çocuğa uygulanacak metot aynı olmamalıdır. Okul öncesi çocukla, 10 yaşında piyanoya başlayan bir çocuğun başlangıç metotları ayrı olabilir. Yine öğrencinin durumuna göre farklı metotlar da kullanarak yol izlenebilir.
-Son olarak annelere çocuklarının müzik, piyano, branş eğitimleri ile ilgilenmeleri konusunda tavsiye, öneri ve düşünceleriniz nelerdir?
Küçük yaşta başlanan eğitim, genel eğitimin temel basamağı olarak görülmektedir. Erken yaşta başlanan piyano eğitimi üst düzeyde disiplin ve motivasyon gerektiren bir süreçtir. Müziksel yetenek düzeyleri ne olursa olsun, müzik her çocuğun yaşamında vardır ve her çocuk müzikle ilgili en az bir etkinliği yaşamına katmaktan zevk alır. Müzik eğitiminin çocuk gelişimine katkıları yadsınamaz. Küçük yaşta bu eğitime başlayanların sayısal ve sözel zekalarındaki artış kesinlikle ispatlanmıştır.
Bütün çalgılar içinde, çalışmaya en elverişli ve en erken başlanabilecek enstrüman piyanodur. Çünkü diğer müzik aletlerinden farklı olarak istenilen ses piyanoda hazır olarak bulunmaktadır. Piyano eğitimi çocuğun genel olarak müzik yeteneğini daha ileri düzeye götürmektedir. İşitme yeteneği ve ritim duygusunu ilerletir. Hafızasını geliştirir, konsantre olmayı, zihinsel gelişime katkıda bulunmayı sağlar. Piyano sadece çalmak değil, aynı zamanda çalışmaktır. Piyano çalışmak da doğru alıştırma ve tekrarlarla gelişen bir beceridir. Özveri, ciddi sabırlı çalışma isteyen uzun bir eğitimdir. Doğru metot seçimi, kullanılan yöntemler önemlidir. Öğretmen ne kadar donanımlıysa gideceği yolu rahatlıkla belirleyebilir. Birebir derslerde öğrenci ve öğretmen arasındaki ilişki önemlidir. Son söz olarak anne babalara söyleyeceğim şey şudur. Piyano eğitiminin (doğru eğitim) bir çocuğun sayısal ve sözel zekasına katkısı çok büyüktür. Her akıllı çocuk, ergen veya yetişkin piyano çalabilir.
Sevgili Müzisyen ve Akademisyen Mehru Ensari’ ye bu ayki konuğum olduğu için çok teşekkür ederim. Umarım bu söyleşimiz saygıdeğer okuyucularımıza, genç anne ve anne adaylarına çocuk-müzik ilişkisi ve müziğin profesyonel adımlar ile ilerletilmesi konularında fikir vermiştir.
MEHRU ENSARİ’nin müzikal albüm çalışmalarını Online müzik platformlarından dinleyebilirsiniz.
1998 -MİNYATÜRLER (MEHRU ENSARİ- CİHAT AŞKIN)
2001 – EGE’NİN TÜRKÜSÜ (MEHRU ENSARİ- CİHAT AŞKIN)
2013- MİNYATÜRLER 2 (MEHRU ENSARİ- CİHAT AŞKIN)
