Yıllardır Vox’un kış sayılarının girişini yazarken hüzünlenirim. Bir yılı daha kapatırken deneyimlerimizi heybemize koyarız, 300 küsür gün daha yaşamış olmanın hem hafifliği, hem ağırlığı bizi sarar senenin son günlerinde…
Zamanı; geldiğimiz dünyayı biraz daha anlamaya çalışarak, anlam üreterek, sevgiyi hissederek, var oluşa saygı duyarak geçirmeye çabalamanın huzuru ve neşesiyle sesleniyorum okurlarımıza…
Varlığının doğasındaki insanın, uçmanın değil yürümenin özgürlük olduğunu hissettiği, bedenine de ruhuna da bir bütün olarak bakabildiği ve adımlarını sevgiyle attığı bir yıla birlikte yürümek dileğiyle…
Keyifli okumalar…
